Toca cambiar. Toca deixar atrás, pechar portas e ir abrindo outras novas. E este cambio implica moito máis do que pensaba, moito máis.
22 oct 2010
14 ago 2010
Fortaleza mental para demostrar amor e compasión
"Abocados al desafío de establecer una paz mundial genuina y de preservar la abundancia de la tierra, ¿qué podemos hacer? Las palabras bonitas ya no bastan. En su lugar debemos acometer la difícil tarea de construir una actitud de amor y compasión mentales. La compasión, por naturaleza, es pacífica y gentil, pero también poderosa. Algunos la rechazarán por ser de poca utilidad y poco realista, pero creo que su práctica constituye el verdadero origen del éxito. Y es una señal de auténtica fortaleza mental. Para secundarla no hace falta que seamos religiosos no tener una ideología. Todo lo que necesitamos es desarrollar nuestras cualidades humanas esenciales."
Referencia:
Bunson, Matthew E. (1999) La Sabiduría del Dalai Lama, palabras de amor, esperanza y armonía. RBA Libros, Barcelona.
Tenzin Gyatso, XIV Dalai Lama del Tíbet
Referencia:
Bunson, Matthew E. (1999) La Sabiduría del Dalai Lama, palabras de amor, esperanza y armonía. RBA Libros, Barcelona.
3 ago 2010
Actitude
Todo está na actitude que queiramos adoptar ante a vida. Sempre temos capacidade de elección, sempre. Sempre podemos decidir cómo queremos vivir. Incluso en situacións extremas, sempre temos a capacidade de elexir cómo queremos encarar a vida. Hai un libro estupendo que fala disto, "El hombre en busca de sentido", de Viktor Frankl, no que conta a súa vida nun campo de concentración e da a entender cómo incluso nesa situación, se pode elexir como encarar o que hai.
Eu tamén podo elexir. Co que hai, podo elexir quedarme vexetando, lamentándome, ou abrir o corazón, mirar para a fora e decidir disfrutar o meu día a día, co que hai, co que ten, e deixar que pouco a pouco vaia pasando este momento e vaia dando paso a outra cousa.
2 jul 2010
Un bo día
Hoxe foi un bo día, un día que valeu a pena. Todos os días valen a pena realmente e debemos sentilo así. Os bos, por bos, porque nos dan alegría, felicidade, porque fan que nos sintamos satisfeitos e a gusto, nos reconcilian co día a día, coa vida... Os malos, porque nos ensinan, porque nos fan máis fortes, nos dan a oportunidade de crecer, de superar dificultades, e nos permiten valorar e disfrutar os días bos, nos dan ese contraste necesario. E hoxe foi un bo día.
15 jun 2010
Profesión de fe
Quizá debería hoy felicitarme,
recibir mi cordial enhorabuena
por tantos equilibrios, por estar
aquí, sencillamente,
sencillamente pero nada fácil
habitar esta tarde, haberla conquitado
a través de batallas,
caídas, días grises, desamores, olvidos,
pequeños triunfos, muertes
muy pequeñas también,
pero también muy grandes.
Haber llegado hasta aquí, hasta esta luz
que anoto para luego,
para acomodarme luego, cuando sea difícil
admitir la existencia de esta tarde
a la que llego solo, disponible,
sano, joven aún, y decidido incluso
a olvidar el cansancio, la experiencia
convencido de nuevo de que sí,
de que a partir de hoy, quizá, todo
lo que tanto he soñado, todavía,
pudiera sucederme.
Vicente Gallego. Profesión de fe
recibir mi cordial enhorabuena
por tantos equilibrios, por estar
aquí, sencillamente,
sencillamente pero nada fácil
habitar esta tarde, haberla conquitado
a través de batallas,
caídas, días grises, desamores, olvidos,
pequeños triunfos, muertes
muy pequeñas también,
pero también muy grandes.
Haber llegado hasta aquí, hasta esta luz
que anoto para luego,
para acomodarme luego, cuando sea difícil
admitir la existencia de esta tarde
a la que llego solo, disponible,
sano, joven aún, y decidido incluso
a olvidar el cansancio, la experiencia
convencido de nuevo de que sí,
de que a partir de hoy, quizá, todo
lo que tanto he soñado, todavía,
pudiera sucederme.
Vicente Gallego. Profesión de fe
Gracias por ensinarme isto.
13 jun 2010
Realidade
O momento de deixar as ilusións, dicir "imos disfrutar do que hai e deixemos de chorar polo imposible", é decisivo para a vida dunha persoa.
Todos amamos as nosas ilusións e non é fácil deixalas. Sen embargo, ao final, sexa como sexa, a realidade sempre se impón.
A realidade é, e ante ela as ilusións se disipan.
Sacado do libro "Amarse con los ojos abiertos". Jorge Bucay e Silvia Salinas
Todos amamos as nosas ilusións e non é fácil deixalas. Sen embargo, ao final, sexa como sexa, a realidade sempre se impón.
A realidade é, e ante ela as ilusións se disipan.
Sacado do libro "Amarse con los ojos abiertos". Jorge Bucay e Silvia Salinas
1 jun 2010
Tristeza
Hoxe é o día da tristeza, da tristeza irracional, sen ningún motivo, ou por calquera motivo, que é o mesmo.
Hoxe é o día en que esa tristeza se fai tan grande que pesa e paraliza, que impide moverse, que cansa o corpo de tanto levala enriba.
Hoxe é o día en que esa tristeza se fai tan grande que pesa e paraliza, que impide moverse, que cansa o corpo de tanto levala enriba.
6 may 2010
Primaveira
Primaveira. As plantas estoupan en cores e fragancias, aparecen flores e brotes, aparecen os cortexos dos animais, nacen as primeiras crías... É todo un estoupido de vida, aparece con toda a súa forza despois dos meses de parada invernal, e pódese ver e sentir por todas partes.
Encántame a primaveira, encántame a vida que ten, a forza que trae... gústame cando comezan a despertar as árbores, cando comezan a hincharse as xemas, gústame cando aparecen as primeiras margaritas nos prados, gústame cando hai flores e sementes de dente de león por todas partes, que podemos coller e espallar con un soplido, gústame a súa exuberancia, ver miles de flores de miles de cores, as bolboretas, as abellas e abellóns que comezan a aparecer de novo zumbando xunto ás flores, os paxaros que se oen por todas partes. É unha maravilla.
Encántame a primaveira, encántame a vida que ten, a forza que trae... gústame cando comezan a despertar as árbores, cando comezan a hincharse as xemas, gústame cando aparecen as primeiras margaritas nos prados, gústame cando hai flores e sementes de dente de león por todas partes, que podemos coller e espallar con un soplido, gústame a súa exuberancia, ver miles de flores de miles de cores, as bolboretas, as abellas e abellóns que comezan a aparecer de novo zumbando xunto ás flores, os paxaros que se oen por todas partes. É unha maravilla.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)